Boletus (boletus) - typen. Eetbare en giftige boletus

Boletus is in de volksmond een boletus. Dankzij hun smaakkwaliteiten zijn eekhoorntjesbrood de meest populaire en gewilde paddenstoelen in de Poolse keuken geworden. Eekhoorntjesbroodsaus is de perfecte aanvulling op veel traditionele vleesgerechten. Niet iedereen weet echter hoeveel soorten de zogenaamde echt. Kijk hoe de soorten eekhoorntjesbrood eruit zien en hoe je eetbare en giftige eekhoorntjesbrood herkent.

Porcini-paddenstoelen (boletus) zijn een van de meest gewilde paddenstoelen in de Poolse keuken. Veel mensen gaan aan het begin van de zomer en herfst naar het bos voor eekhoorntjesbrood. Tijdens de oogst moet je echter extra voorzichtig zijn, want er zijn twee soorten eekhoorntjesbrood in het bos: eetbare en giftige eekhoorntjesbrood. De eerste geven de gerechten expressiviteit en aroma. Real is naast zijn smaak ook een bron van veel waardevolle voedingswaarden, zoals vitamine A, B1 en B2. Het eten van oneetbare eekhoorntjesbrood kan op zijn beurt leiden tot ernstige vergiftiging en zelfs de dood.

$config[ads_text1] not found

EETBARE PADDESTOELEN

1. Boletus edulis (Boletus edulis)

De nobele boletus, ook wel bekend als een echte eikenzwam. Dit type boletus wordt het vaakst aangetroffen in naald- (sparren) en gemengde bossen. Minder gebruikelijk in loofbossen. De grootste uitslag van deze paddenstoelen vindt plaats in september, oktober en november.

De kern van de boletus bereikt meestal een lengte van maximaal 20 cm en een breedte van ongeveer 1,5 - 6 cm. Bij jonge boletus is het tonvormig en wordt later cilindrisch. Aan de onderkant is het wit met een viltstructuur en van het midden naar boven lichtbruin met een fijn wit gaas. De dop van de boletus-boletus is halfrond, donzig en glad. Bij jonge paddenstoelen is het bijna wit en dan donkerbruin. De uitslag van de sporen van boletus is olijfbruin van kleur.

De rode boletus heeft vlees:

• wit (lichtbruin onder de hoedenhuid)
• moeilijk
• compact
• firma
• verandert niet van kleur na het snijden

De mogelijkheid om boletus te verwarren met een andere paddenstoel is klein. Het heeft geen giftige dubbels. Door toezicht te houden, kun je in plaats daarvan een andere paddenstoel uit de boletusgroep of boletus in het bos oppakken. In het laatste geval kunnen we, als we de fout niet op tijd ontdekken, de smaak van het hele gerecht bederven. Dit komt door de intense, bittere smaak van bitterheid die niet eetbaar is. Dus, om zeker te zijn, probeer een kleine hoeveelheid van het vruchtvlees van de hoed voordat je elke boletuspaddestoel aan je eten toevoegt, om er zeker van te zijn dat het lekker en goed is om te eten.

$config[ads_text2] not found

Boletus edulis in Polen wordt beschouwd als een van de lekkerste paddenstoelen. Het kan op vele manieren worden bereid, bijv. Gemarineerd in azijn. Als we de plakjes goed drogen, worden ze niet donkerbruin, maar romig. In deze vorm zijn ze een zeer aromatische toevoeging aan vlees.

Lees ook: Is het mogelijk om paddenstoelen in de tuin te kweken?

2. Brickopora boletus (boletus erythropus)

Dit type boletus geeft de voorkeur aan zure bodems en vermijdt kalkhoudende. Het wordt vaak in de bergen gevonden. Het kan worden gevonden in sparren of gemengde bossen (beuken / spar / sparren), in moerassen of in loofbossen. De uitslag begint half mei en duurt tot oktober. De stengel van de steenbladige boletus bereikt meestal een lengte van 15 cm en een breedte van ongeveer 6 cm. Bij jonge boletus is het ventraal-bolvormig en wordt later cilindrisch. Het is geel met geschubde rode villi. De hoed van de steenrode boletus bij jonge champignons is halfrond, later wordt hij zacht, afgeplat. De kleur van de roodbruine boletussporen is olijfbruin. Brickopora boletus heeft een vlees:

• geel (rood aan de basis van de stengel)
• wordt onmiddellijk donkerblauw bij het snijden
• mild van smaak
• zwak ruikend
• behoorlijk vochtig

Ceglastopora boletus wordt soms verward met een zeldzaam exemplaar van de boletus Queleta met een olijfgele hoed met een rode tint. Ceglastopora boletus kan, net als andere eetbare boletus, in allerlei paddenstoelensauzen worden gebruikt. Het is ook zeer geschikt om in azijn te beitsen.

$config[ads_text3] not found

3. Koning boletus (Boletus regius)

Dit type boletus wordt het vaakst aangetroffen in valleien, in loofbossen. Het wordt meestal beschut onder eiken, haagbeuken of beuken. Koningsboletus groeit in de periode van eind mei tot september op kalkrijke bodems die met gras zijn bedekt. Het is een zeldzaam exemplaar in Polen.

De kern van de koningsboletus bereikt meestal een lengte van 15 cm en een breedte van ongeveer 1,5 - 6 cm. Bij jonge eekhoorntjesbrood is het tonvormig en wordt later knotsvormig. Het is chroomgeel met aan de bovenkant een fijn wit gaas. Bruinrood aan de onderkant, vaak met wijnvlekken aan de basis. Na zware regenval, gevolgd door contact met de vingers, verschijnen er donkerblauwe vierkanten op de stengel. De hoed van de koningsboleet is convex. Het is intens roze van kleur, met rode, vezelige hyfen zichtbaar op het oppervlak. Hoe ouder hij wordt, hoe bleker hij wordt. De afscheiding van de koningsboleet is olijfbruin van kleur.

King boletus heeft vlees:

• met een zwakke geur
• vlezig
• moeilijk
• geel (rood aan de basis)
• verandert niet van kleur bij het knippen
• met een milde smaak

De mogelijkheid om koningsboleet te verwarren met een andere paddenstoel is verwaarloosbaar vanwege zijn karakteristieke kleur. Het kan individueel worden bereid, maar het gaat ook heel goed samen met andere soorten paddenstoelen.

$config[ads_text4] not found

4. Reticulaire boletus (Boletus reticulatus)

Dit type boletus wordt het vaakst aangetroffen in beuken- en eikenbossen, minder vaak in loofbossen. Het groeit alleen, nooit in grote groepen. De midge-boletus heeft twee korstmosperioden. De eerste loopt van de tweede helft van mei tot eind juni en de tweede van eind augustus tot oktober. Netvormige boletus is vrij moeilijk te vinden in Polen.

De stengel van een netvormige boletus bereikt meestal een lengte van 20 - 25 cm en een breedte van ongeveer 2 - 7,5 cm. Bij jonge orovika's is het tonvormig en wordt later cilindrisch. De onderkant is wit met een viltstructuur. De rest is kaneelbruin, melkachtig of lichtgrijs en is volledig bedekt met een gaas - wit aan de bovenkant, bruin aan de onderkant. De hoed van de netvormige boletus is halfrond, afgeplat, droog en dof. Bij jonge paddenstoelen is het grijsbruin en later vleesbruin. De sporen van de netvormige boletus zijn olijfbruin van kleur.

De midge boletus heeft het vlees:

• witachtig (lichtbruin onder de huid)
• vet
• vlezig / stevig
• streng
• zacht in de hoed
• mild van smaak
• niet verkleurd na snijden

De mogelijkheid om een ​​boletusmug te verwarren met een andere schimmel is klein. Het heeft geen giftige dubbels. Netvormige boletus kan op vele manieren worden bereid, maar omdat het een typische zomerpaddestoel is en de buitenste laag vaak wordt beschadigd door insectenlarven, wordt het na het schoonmaken meestal gebruikt voor sauzen.

5. Donkerbruine boletus (Boletus aereus)

Dit type boletus komt het meest voor in loofbossen. Het groeit afzonderlijk, meestal onder eiken. Het is overvloediger (zelfs in groepen) in warme gebieden, onder kastanjes. De uitslag komt voor in juni, juli, augustus en september.

De stengel van de donkerbruine boletus bereikt meestal een lengte van 12 cm en een breedte van ongeveer 2 - 4 cm. Bij jonge boletus is het tonvormig en wordt later cilindrisch. Het is intens bruin van kleur (maar iets bleker dan de hoed). Bovenaan zit een wit gaas, aan de onderkant een bruin gaas. De hoed van de donkerbruine boletus in het jonge vruchtlichaam is suède, in de volwassen - kaal en zacht. Soms wordt het bijna zwart. De donkerbruine afscheiding van boletussporen is olijfbruin van kleur.

Donkerbruine boletus heeft een vlees:

• firma
• streng
• verandert niet van kleur na het snijden
• moeilijk
• wit
• met een delicaat paddenstoelenaroma

Nuttig om te weten

Er is een mogelijkheid om de donkerbruine boletus te verwarren met de bruine boletus. Het verschilt echter van hem omdat het een gaas op zijn schacht heeft. Bovendien wordt het vlees vaak blauw. Een dergelijke fout is echter niet gevaarlijk, omdat de klassieke bruine bolete ook een smakelijke, eetbare paddenstoel is.

Vooral de smaak van donkerbruine boletus wordt gewaardeerd, het hoeft dus niet alleen een toevoeging aan het gerecht te zijn. Een handvol van deze in boter gebakken champignons kan een voedzaam compleet gerecht zijn.

6. Bevestiging boletus of geelbruine boletus (Boletus appendiculatus)

Meestal groeit het alleen in loofbossen, voornamelijk in kalksteengebieden in de buurt van de groei van beuken en eiken. De grootste uitslag van dit type boletus komt voor in de maanden juni tot september.

De schacht is 15 cm lang en 1,5 - 5 cm breed. Bij jonge boletus is het tonvormig en wordt later cilindrisch. Puntig aan de basis - kegelvormig. Het heeft een felgele kleur aan de onderkant tot rood en bruin met een fijn wit gaas. Bij oude paddenstoelen wordt het bruin. De Attachment Boletus-hoed is geelrood en glad, maar verandert van structuur met de leeftijd. De afscheiding van sporen is olijfbruin van kleur.

Bijlage boletus heeft vlees:

• met een zwakke geur
• paars op de hoed
• moeilijk
• dik vlezig
• geel (bruin of roze aan de basis)

De mogelijkheid om deze boletus te verwarren met een andere paddenstoel is te verwaarlozen vanwege zijn karakteristieke kleuren. Bevestigingsboleet wordt aanbevolen voor champignonsoep zoals bouillon. De gedroogde vlokken van deze paddenstoel behouden hun intens gele kleur, dus ze kunnen ook gebruikt worden om vleesgerechten mee te decoreren.

Aanbevolen artikel:

Slanke goudvis: een nieuwe schimmel in Polen. Veel in het bos

7. berkenboleet (Boletus betulicola)

Berkenboleet komt het meest voor in loofbossen. De grootste stormloop van deze paddenstoelen vindt plaats in juli, augustus en september.

De stengel van een berkenboletus bereikt meestal een lengte van 12 cm en een breedte van ongeveer 1,5 - 4 cm. Bij jonge berkenpaddestoelen is het bolvormig verdikt aan de basis en bolvormig, en wordt later cilindrisch. Het is meestal wit van kleur. De hoed is halfrond, uitgespreid en glad. In de kleuren beige en wit. De afscheiding van de berkenboleet is olijfbruin van kleur.

Berkeboletus heeft vlees:

• wit (licht grijsgroen onder de hoedenhuid)
• streng
• mild van smaak

De mogelijkheid om een ​​berkenboletus te verwarren met een andere paddenstoel is klein. Het heeft geen giftige dubbels. Door vergissing kunt u in plaats daarvan een andere schimmel uit de boletusgroep oppikken: de netvormige boletus. Het zal geen grote fout zijn, want dit is ook een smakelijke, eetbare paddenstoel. In het verleden hadden boletussen die onder berkenbomen groeiden hun eigen aparte namen. Tegenwoordig maken taxonomische bevindingen het mogelijk dat de naam van de boletus-boletus wordt gebruikt als synoniem voor de boletus.

De kleinere vruchtlichamen van de berkenboletus kunnen in pekel, gepaneerd of gedroogd geheel worden bewaard. Grotere exemplaren kunnen worden gebruikt voor elke soort pasta of als ingrediënt in risotto's.

8.Rode boletus (Boletus luridus)

Dit type boletus wordt het vaakst aangetroffen in loof- en gemengde bossen. Het verschijnt van juli tot augustus in kalkrijke bodems. Poolse bossen zijn niet bijzonder rijk aan zwarte boletus.

De stengel van de boletus-paddenstoel is aanvankelijk opgezwollen en vervolgens min of meer gebogen. Meestal is hij tot 20 cm lang en 1,5 - 5 cm breed. De gele tint is bedekt met een rode bolle mesh. De hoed van de boletus-boletus bij jonge paddenstoelen is halfrond, wordt later zacht, zeer zelden afgeplat. Het is olijfbruin of leergeel. De uitslag van de sporen van de boletus is olijfbruin van kleur.

De rode boletus heeft een vruchtvlees:

• moeilijk
• in een gele hoed
• rood aan de onderkant van de stengel
• zwak ruikend
• mild van smaak
• zwaar gekneusd bij het snijden

Er is een mogelijkheid om de zwarte boletus te verwarren met de steenbladige boletus (boletus erythropus. Twee van deze paddenstoelen behoren echter tot de dikke boletus en zijn eetbaar en smakelijk.

Boletus boletus kan na het drogen worden gebruikt als een element dat het aroma van bigos verrijkt.

9. Dennenboletus (Boletus pinophilus)

Dit type boletus wordt meestal gevonden in de buurt van dennen, of mogelijk sparren of beuken. Vooral in de bergen is het overvloedig aanwezig. De grootste uitslag vindt plaats rond het begin van mei en juli en later in de herfstmaanden. Het is een zeldzaam exemplaar in Polen.

De stengel van de dennenboletus is erg dik en hard. Het is bedekt met een gaas in de kleur van vuilgeel. De grenen boletushoed heeft een glad, suède oppervlak. Het wordt plakkerig als het nat is. Bij jonge paddenstoelen is het wit, later wordt het donkergeel. De spore-afscheiding van de dennenboletus is geelgroen van kleur.

Pine boletus heeft een vlees:

• wit (licht rood onder de huid)
• mild van smaak

De mogelijkheid om koningsboletus te verwarren met een andere paddenstoel is verwaarloosbaar vanwege zijn kenmerkende uiterlijk. Het kan individueel worden bereid, maar het gaat ook heel goed samen met andere soorten paddenstoelen.

Giftige paddenstoelen

1. De boletus van een duivel (Boletus satanas)

Het komt voor op hellingen bedekt met beuken- en eikenbossen van juli tot oktober.

De kern van de boletus bereikt meestal een lengte van 12 cm en een breedte van ongeveer 10 cm en is bolvormig. Bij jonge boletus is het bijna volledig cirkelvormig. Het is geel van kleur en is bedekt met een bloedrode, heldere mesh. Deze paddenstoel is vaak breder dan groter. De hoed van de boletus-boletus is aanvankelijk halfrond, dan zacht. Bij jonge paddenstoelen is het grijsachtig wit, dan lichtgroen. De afscheiding van sporen van de boletus-paddenstoel is olijfgroen.

De satanische boletus heeft een vlees:

• wit, geel of licht oker
• licht blauwachtig als ze gebroken zijn
• kleurt zelden rood
• zwak ruikend bij jonge paddenstoelen
• geparfumeerd met aas in oude paddenstoelen

Er is een mogelijkheid om de boletus te verwarren met andere paddenstoelen, zoals de paarse boletus, de steenbladige boletus of de sombere boletus.

Aanbevolen artikel:

Vergiftiging door de boletus van de duivel - symptomen. Eerste hulp bij vergiftiging ...

2. Wortelboleet (Boletus radicans)

Deze boletus groeit op kalkrijke of neutrale bodems, op droge en warme plaatsen. Houdt van loofbossen. Hij wordt niet hoog in de bergen gevonden. De grootste uitslag doet zich voor in de periode van juli tot oktober.

De stam van de wortelboleet bereikt meestal een lengte van 12 cm en een breedte van ongeveer 8 cm. Het is bolvormig. Bij jonge eekhoorntjesbrood is het bijna volledig cirkelvormig. Later neemt het cilindrisch verlengde vormen aan. Het is citroengeel van kleur en grijsbruin aan de basis. De dop van de wortelboleet is aanvankelijk halfrond en vervolgens vlakker. De korst is wit met bruingrijze strepen. De afscheiding van sporen van de boletus-paddenstoel is olijfgroen.

De wortelboleet heeft een vlees:

• citroengeel (witachtig boven de buizen)
• met een zwakke geur
• bittere smaak (niet proberen!)
• na incisie een delicate blauwe kleur aannemen

Het is mogelijk om de wortelboleet te verwarren met de boletus met grote hoed.

3. Paarse boletus (Boletus rhondoxanthus)

Het komt voor op hellingen bedekt met beuken- en eikenbossen van juli tot oktober. Hij houdt van een warm klimaat.

De stengel van de paarse boletus bereikt meestal een lengte van maximaal 20 cm en een breedte van ongeveer 6 cm, en is ventraal bolvormig bij jonge paddenstoelen. Later krijgt het een cilindrische vorm met een puntige basis. Het is volledig bedekt met een rood gaas. De hoed van de paarse boletus is eerst halfrond, daarna zacht. Witbruin bij jonge champignons, daarna vies geelbruin van kleur. De sporenafvoer van de paarse boletus is olijfgroen.

Paarse boletus heeft vlees:

• hard in een hoed
• zacht in de schacht
• levendige citroenkleur
• licht blauwachtig (rood worden aan de basis)
• met een zwakke geur
• mild van smaak

Het is mogelijk om de paarse boletus te verwarren met de satanische boletus. Twee van deze paddenstoelen zijn zeer giftig.

We raden de e-gids aan

Auteur: site-archief

In de gids leer je:

• Kunnen champignons rauw worden gegeten?
• Hoe vries je paddenstoelen in?
• Hoe champignons bewaren?
• Kan ik met huismiddeltjes controleren of een paddenstoel giftig is?
• Kunnen eetbare paddenstoelengerechten gevaarlijk zijn?
• Waar kun je paddenstoelen niet mee combineren?

kopen

Bronnen: 1. ,, Eetbare paddenstoelen en hun giftige dubbeltjes - Een gids voor champignonplukkers "Hans E. Laux, Warschau 2. ,, Paddestoelen" Aurel Dermek, Wyd. Sport en toerisme, Warschau 19813. "Lexicon of Nature - Mushrooms" door Helmut en Renate Grunert, vertaald door Jadwiga Kozłowska, GeoCenter Publishing, Warschau